บทบาทของผู้ช่วยสัตวแพทย์ในการแนะนำโภชนาการในห้องตรวจ
เขียนโดย ลีสบิธ เอ. แฟร์ฮูฟ-ฮาเมอร์ส
การสนทนาเรื่องโภชนาการที่นำโดยผู้ช่วยสัตวแพทย์ ถือเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังในคลินิกสัตวแพทย์ ซึ่งสามารถช่วยให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงเข้าใจได้ดีขึ้นและปฏิบัติตามคำแนะนำได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ประเด็นสำคัญ
ผู้ช่วยสัตวแพทย์ควรเป็นผู้นำในการสนทนาเรื่องโภชนาการในห้องตรวจ
การสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพและความเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับอาหารของสัตว์เลี้ยงเป็นองค์ประกอบสำคัญในการมอบการดูแลรักษาที่ดีที่สุด
ผู้ช่วยสัตวแพทย์์สามารถและควรมีบทบาทเชิงรุก โดยการสร้างการมีส่วนร่วมกับเจ้าของสัตว์และรับมือกับความท้าทายด้านการสื่อสาร
การพูดคุยเรื่องโภชนาการกับเจ้าของสัตว์อาจเป็นเรื่องที่ท้าทาย เนื่องจากเจ้าของมักมองว่าการให้อาหารสัตว์เลี้ยงเป็นการแสดงออกทางอารมณ์
บทนำ
โภชนาการมีบทบาทสำคัญต่อสุขภาพโดยรวมของสัตว์เลี้ยง และการให้คำแนะนำด้านโภชนาการที่เหมาะสมถือเป็นสิ่งจำเป็นในการยกระดับคุณภาพชีวิตของสัตว์และป้องกันโรคเรื้อรัง นอกจากนี้ ปัจจุบันเจ้าของสัตว์เลี้ยงตระหนักถึงความสำคัญของโภชนาการที่มีต่อสุขภาพสัตว์มากขึ้น และคาดหวังที่จะได้รับคำแนะนำทางโภชนาการจากผู้เชี่ยวชาญมากขึ้น [1] แต่ในขณะเดียวกัน หลายคนยังคงรู้สึกว่าประเด็นเรื่องโภชนาการไม่ได้รับการพูดถึงอย่างเพียงพอในระหว่างการตรวจรักษา [1,2] ไม่ว่าจะเป็นการจัดการกับภาวะอ้วน การป้องกันโรคเรื้อรัง หรือการทำให้มั่นใจว่าสัตว์ได้รับสารอาหารที่สมดุล โภชนาการต้องเป็นหัวข้อหลักในการตรวจสัตวแพทย์ทุกครั้ง ในฐานะ “การตรวจพื้นฐาน5” (the fifth vital assessment) [3,4] (การประเมินที่สำคัญอีก 4 อย่างคือ อุณหภูมิชีพจร การหายใจ และการประเมินความเจ็บปวด)
การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและความเข้าใจที่ถ่องแท้เกี่ยวกับอาหารของสัตว์เลี้ยงจึงเป็นหัวใจในการดูแลรักษาสัตว์อย่างดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะให้คำแนะนำหรือเริ่มพูดคุยเรื่องการจัดการโภชนาการ สิ่งสำคัญคือการเก็บประวัติทางโภชนาการอย่างครบถ้วนเสียก่อน [3,5] บทความนี้จะพูดถึงบทบาทสำคัญของโภชนาการในงานดูแลสัตว์ พร้อมเน้นย้ำความสำคัญของการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพและการมีส่วนร่วมเชิงรุกของผู้ช่วยสัตวแพทย์ในการเพิ่มประสิทธิภาพด้านสุขภาพสัตว์เลี้ยง [6]
ความสำคัญของโภชนาการ
การดูแลสุขภาพสัตว์ไม่ได้หมายถึงเพียงการรักษาโรคเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการป้องกันโรคและการส่งเสริมสุขภาพระยะยาวอีกด้วย โภชนาการที่ดีมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในภารกิจนี้ โดยช่วยรักษาสุขภาพของสัตว์เลี้ยงและป้องกันภาวะอ้วน เบาหวาน โรคลำไส้เรื้อรัง และแม้แต่โรคระบบกระดูกและข้อ [6], แม้ว่าประโยชน์ของโภชนาการที่เหมาะสมจะเป็นที่รู้จักกันดี แต่การศึกษาหลายชิ้นพบว่า เจ้าของสัตว์เลี้ยงจำนวนมากยังไม่ได้รับคำแนะนำด้านโภชนาการที่เพียงพอจากสัตวแพทย์ [1,2] ในขณะที่ทีมสุขภาพสัตว์ถือเป็นแหล่งข้อมูลหลักและที่สำคัญที่สุดในการให้คำแนะนำด้านอาหารสำหรับเจ้าของสัตว์ แต่เจ้าของหลายรายยังคงมองหาข้อมูลเพิ่มเติมจากแหล่งภายนอก ซึ่งมักไม่เชื่อถือได้ [1],[2]
สมาคมสัตวแพทย์สัตว์เล็กโลก (WSAVA) แนะนำให้พูดคุยเรื่องโภชนาการในทุกการตรวจสุขภาพสัตว์ (ตามภาพที่ 1) [4] อย่างไรก็ตาม สัตวแพทย์มักเผชิญความท้าทายในการทำตามคำแนะนำนี้ เช่น ข้อจำกัดด้านเวลา ความไม่สนใจจากเจ้าของสัตว์ และการขาดการฝึกฝนในเรื่องการบูรณาการโภชนาการเข้ากับการตรวจรักษา การเอาชนะความท้าทายเหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยแนวทางที่มีโครงสร้างและสม่ำเสมอ โดยมีผู้ช่วยสัตวแพทย์เป็นกำลังสำคัญในการริเริ่มบทสนทนาเหล่านี้ [6]
บทสนาเกี่ยวกับโภชนาการที่เคร่งเครียด
ผู้ช่วยสัตวแพทย์มีบทบาทเฉพาะตัวในการเป็นผู้นำการสนทนาเรื่องโภชนาการ เนื่องจากได้รับการฝึกอบรมที่ทำให้สามารถให้คำแนะนำที่นำไปใช้ได้จริง และสร้างบรรยากาศที่สนับสนุนสำหรับเจ้าของสัตว์เลี้ยง [6] การติดตามน้ำหนักเป็นประจำ ร่วมกับการพูดคุยที่มีข้อมูลในช่วงสำคัญของชีวิตสัตว์ สามารถให้ประโยชน์ในระยะยาว [3,4,5] การศึกษาที่แสดงให้เห็นว่าการติดตามน้ำหนักตัวและการใช้แผนภูมิการเจริญเติบโตสำหรับลูกสุนัขและลูกแมว สามารถช่วยป้องกันโรคอ้วนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งโรคอ้วนเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดโรคเรื้อรังหลายชนิด การรักษารูปร่างที่เหมาะสม (Body Condition Score, BCS) ตลอดชีวิต ไม่เพียงช่วยยืดอายุขัย แต่ยังช่วยส่งเสริมสุขภาพของสัตว์เลี้ยงอย่างมาก [7,8] ผลการศึกษานี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการจัดการโภชนาการเชิงรุกในทุกช่วงอายุของสัตว์เลี้ยง
ผู้ช่วยสัตวแพทย์สามารถบูรณาการการพูดคุยเรื่องโภชนาการในคลินิกหรือการตรวจตามปกติ (ตามภาพที่ 2) [6]โดยการสนทนาเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องเน้นเพียงแค่การแนะนำอาหารสูตรเฉพาะ แต่สามารถรวมถึงคำแนะนำทั่วไป เช่น การเปลี่ยนไปใช้อาหารที่เหมาะสมกับช่วงชีวิต หรือการวางแผนลดน้ำหนัก นอกจากนี้ การพูดคุยถึงวิธีให้อาหารที่หลากหลาย เช่น การให้อาหารแบบปริศนา (puzzle feeders), การโปรยอาหาร (scatter feeding) หรือ การกำหนดเวลาให้อาหารอย่างเป็นระบบ ยังช่วยเสริมสร้างคุณค่าของการสนทนา ทั้งในแง่โภชนาการและพฤติกรรมสัตว์เลี้ยง
การเก็บประวัติทางโภชนาการอย่างละเอียด
การตรวจสุขภาพที่ประสบความสำเร็จเริ่มต้นจากการทำความเข้าใจอย่างละเอียดเกี่ยวกับอาหารของสัตว์เลี้ยง พฤติกรรมการกิน และสภาวะสุขภาพ [5] แบบฟอร์มโภชนาการของ WSAVA (ลิงก์: https://wsava.org/wp-content/uploads/2020/01/Diet-History-Form.pdf) (ตามภาพที่ 3) เป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ในการรวบรวมข้อมูลเหล่านี้ และสามารถช่วยกำหนดรายละเอียดสำคัญเกี่ยวกับอาหาร พฤติกรรมการกิน และสุขภาพของสัตว์เลี้ยง เพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีข้อมูลสำคัญใดถูกมองข้าม [4,9]
อย่างไรก็ตาม แบบฟอร์มอาจไม่สามารถสะท้อนข้อมูลได้ครบถ้วนในทุกมิติ ผู้ช่วยสัตวแพทย์์จึงควรเสริมด้วยการถามคำถามปลายเปิด เช่น “ถ้าคุณต้องไปต่างจังหวัดเป็นสัปดาห์ และฉันต้องดูแลสัตว์เลี้ยงของคุณ คุณอยากบอกอะไรเกี่ยวกับกิจวัตรประจำวันของเขาให้ฉันทราบบ้าง?”
แนวทางนี้ช่วยกระตุ้นให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงให้ข้อมูลอย่างละเอียด เปิดเผยพฤติกรรมที่อาจซ่อนอยู่ และสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นระหว่างทีมสัตวแพทย์กับเจ้าของสัตว์เลี้ยง ซึ่งไม่เพียงช่วยให้เก็บประวัติทางโภชนาการได้อย่างถูกต้อง แต่ยังส่งเสริมความร่วมมือในการดูแลสุขภาพสัตว์เลี้ยงด้วย
[3,4,5,6]
การสร้างการมีส่วนร่วมของเจ้าของสัตว์เลี้ยงในการตัดสินใจเรื่องโภชนาการของสัตว์เลี้ยงเป็นกุญแจสำคัญต่อความสำเร็จในระยะยาว เมื่อเจ้าของรู้สึกว่าตนได้รับข้อมูลที่เพียงพอและมีส่วนร่วมในกระบวนการ พวกเขามีแนวโน้มที่จะปฏิบัติตามคำแนะนำด้านอาหารมากขึ้น การศึกษาพบว่า เมื่อทีมสัตวแพทย์ให้คำแนะนำที่ชัดเจนและมีหลักฐานรองรับ เจ้าของสัตว์เลี้ยงจะรู้สึกมั่นใจและมีแนวโน้มที่จะนำการเปลี่ยนแปลงด้านอาหารไปปฏิบัติ [1,2,3,4,5]
ผู้ช่วยสัตวแพทย์์เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเป็นผู้นำในการสร้างการมีส่วนร่วมนี้ โดยสามารถเป็นผู้นำเจ้าของสัตว์เลี้ยงในทุกขั้นตอนของกระบวนการตัดสินใจ ตั้งแต่การประเมินโภชนาการ ไปจนถึงการอธิบายคำแนะนำด้านอาหารอย่างชัดเจน เพื่อให้แน่ใจว่าเจ้าของเข้าใจและมีแรงจูงใจในการทำตามแผนโภชนาการที่กำหนด เมื่อโภชนาการกลายเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจสุขภาพสัตว์เลี้ยงทุกครั้ง จะช่วยส่งเสริมการปฏิบัติตามคำแนะนำและเพิ่มคุณภาพสุขภาพของสัตว์ [3,4]
นอกจากนี้ การนัดติดตามผลมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จของแผนโภชนาการ โดยเฉพาะในสัตว์ที่มีโรคเรื้อรังหรือความต้องการด้านอาหารเฉพาะ เช่น ภาวะอ้วน หรือโรคไต การตรวจติดตามอย่างสม่ำเสมอช่วยให้ผู้ช่วยสัตวแพทย์และสัตวแพทย์สามารถประเมินความคืบหน้า ปรับแผนตามความจำเป็น และทำให้แผนโภชนาการตอบสนองความต้องการที่เปลี่ยนแปลงของสัตว์เลี้ยงได้อย่างต่อเนื่อง (ตามภาพที่ 4) [3,4]
การรับมือกับความท้าทายในการสื่อสาร
การพูดคุยเรื่องโภชนาการอาจเป็นเรื่องท้าทาย เนื่องจากเจ้าของสัตว์เลี้ยงมักมองว่าการให้อาหารเป็นการแสดงออกทางอารมณ์ หลายคนมองว่าการให้อาหารคือการแสดงความรักต่อสัตว์เลี้ยง ดังนั้นเมื่อได้รับคำแนะนำด้านอาหาร จึงอาจรู้สึกว่าเป็นการวิจารณ์ส่วนตัว ความผูกพันทางอารมณ์นี้อาจนำไปสู่การต่อต้าน โดยเฉพาะเมื่อคำแนะนำขัดแย้งกับวิธีให้อาหารที่ปฏิบัติมายาวนาน [1,3,10,11]
ในยุคดิจิทัลปัจจุบัน เจ้าของสัตว์เลี้ยงมักหันไปหาข้อมูลด้านโภชนาการจากแหล่งที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ เช่น กลุ่มในโซเชียลมีเดีย หรือฟอรั่มในอินเทอร์เน็ต [1,2,12] น่าเสียดายที่แหล่งข้อมูลเหล่านี้มักมีคำแนะนำที่ขัดแย้งกัน อ้างอิงจากประสบการณ์ส่วนตัว และขาดหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ชัดเจน ตัวอย่างเช่น แม้จะขาดการสนับสนุนทางวิทยาศาสตร์ที่มั่นคง แต่ความนิยมของอาหารทางเลือก เช่น อาหารดิบ (raw diets) หรือ อาหารปรุงเองที่ไม่สมดุล กลับเพิ่มมากขึ้น ซึ่งอาหารเหล่านี้ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพสัตว์อย่างมีนัยสำคัญ [13,14,15,16,17,18,19] ทีมสัตวแพทย์จึงต้องมีบทบาทเชิงรุกในการให้ความรู้แก่เจ้าของสัตว์เลี้ยงเกี่ยวกับความสำคัญของโภชนาการที่สมดุลและมีหลักฐานวิทยาศาสตร์รองรับ พร้อมทั้งให้คำแนะนำที่อิงหลักวิทยาศาสตร์ ในขณะเดียวกันก็ต้องเคารพมุมมองและความรู้สึกของเจ้าของสัตว์เลี้ยง [2,4,6,10,12]
การสนทนาเรื่องโภชนาการอย่างเชิงรุกและสม่ำเสมอสามารถช่วยป้องกันโรค ยืดอายุขัย และเสริมสร้างผลลัพธ์ด้านสุขภาพโดยรวมให้ดีขึ้น
การพูดคุยเกี่ยวกับอาหารสูตรทางเลือก (Unconventional Diet)
หากสัตว์เลี้ยงได้รับอาหารที่ไม่ใช่อาหารตามมาตรฐานทั่วไป เช่น อาหารดิบ อาหารมังสวิรัติ (vegan) หรืออาหารอื่น ๆ ที่อาจไม่สมดุล สิ่งสำคัญคือ การพูดคุยต้องทำด้วยความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ และให้ข้อมูลที่ถูกต้องตามข้อเท็จจริง
วิธีการพูดคุยอย่างมีประสิทธิภาพ มีดังนี้:
1. เข้าใจมุมมองของเจ้าของสัตว์เลี้ยง:
เริ่มต้นด้วยการสอบถามเจ้าของเกี่ยวกับอาหารปัจจุบันของสัตว์เลี้ยง และรับฟังเหตุผลที่เลือกอาหารนั้น เจ้าของหลายคนอาจได้รับข้อมูลเกี่ยวกับอาหารบางประเภท (เช่น อาหารดิบ) จากแหล่งออนไลน์หรือจากเจ้าของสัตว์เลี้ยงคนอื่น สิ่งสำคัญคือ ต้องไม่ตัดสิน และถามถึงเป้าหมายของพวกเขา เช่น พวกเขาหวังว่าอาหารนี้จะทำให้สัตว์เลี้ยงขนสวยขึ้น มีพลังงานมากขึ้น หรือช่วยลดน้ำหนักหรือไม่ การเข้าใจแรงจูงใจของเจ้าของจะช่วยให้การสนทนาเป็นไปในทิศทางที่สามารถอธิบายได้ทั้ง ประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้น และ ความเสี่ยงที่อาจตามมาจากอาหารที่สัตว์เลี้ยงได้รับ
2. พูดคุยเกี่ยวกับความเสี่ยงของอาหารสูตรทางเลือก (Unconventional Diet) โดยระบุและอธิบายปัญหาที่อาจเกิดขึ้น:
• เนื้อดิบอาจมีเชื้ออันตรายปนเปื้อน เช่น Salmonella spp. และ E. coli ซึ่งทำให้สัตว์เลี้ยงและคน (โดยเฉพาะสัตว์ในกลุ่ม YOPI — อายุน้อย สูงวัย ตั้งท้อง หรือภูมิคุ้มกันบกพร่อง) เกิดปัญหาลำไส้ได้ [13,14,15,16,17]
• ความไม่สมดุลของสารอาหาร อาหารทางเลือกมักขาดวิตามินและแร่ธาตุจำเป็น ทำให้เกิดภาวะขาดสารอาหารและปัญหาสุขภาพในระยะยาว [13],[14],[18]
• อันตรายจากกระดูกดิบ โดยเฉพาะที่ขนาดไม่เหมาะสมหรือผ่านการปรุงสุก อาจทำให้สำลัก ฟันเสียหาย หรือทำร้ายทางเดินอาหาร (ดูภาพที่ 5) [19]
• เนื้อดิบอาจมีพยาธิ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อสุขภาพทั้งสัตว์และเจ้าของ [15,16,17]
หากอาหารไม่สมดุล ความเสี่ยงหลักได้แก่
• การขาดสารอาหาร ทำให้สัตว์ทุพโภชนาการ ส่งผลต่อพลังงาน ขน และสุขภาพโดยรวม [13,14,18,20]
• โรคอ้วนหรือน้ำหนักน้อยเกินไป ทำให้น้ำหนักผิดปกติ เช่น อ้วนหรือโตช้า โดยเฉพาะในลูกสัตว์ [18,20]
• ความเสี่ยงต่อสุขภาพ โภชนาการที่ไม่สมดุลทำให้อวัยวะ เช่น ไต ตับ หรือหัวใจ ทำงานหนักจนเกิดปัญหาในระยะยาว [18,20]
3. พูดคุยเกี่ยวกับทางเลือกที่สมดุล
เน้นว่า อาหารเชิงพาณิชย์ที่สมดุล ซึ่งพัฒนาสูตรโดยผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการสัตว์ ได้รับการออกแบบตามหลักวิทยาศาสตร์เพื่อตอบสนองความต้องการโภชนาการทั้งหมดของสัตว์เลี้ยง พูดคุยกับเจ้าของเกี่ยวกับฉลากอาหาร เนื่องจากอาหารเชิงพาณิชย์ไม่ใช่ทุกสูตรที่จะเหมาะสมกับสัตว์เลี้ยงของพวกเขา FEDIAF (สหพันธ์อาหารสัตว์เลี้ยงแห่งยุโรป) มีเอกสารที่ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิธีการอ่านฉลากและข้อกล่าวอ้างที่สามารถระบุบนฉลากได้ [20,21] หากเจ้าของต้องการทำอาหารเองที่บ้าน อธิบายว่า สามารถทำอาหารให้สมดุลได้หากมีการวางแผนและเสริมสารอาหารอย่างเหมาะสม ภายใต้คำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการสัตวแพทย์ [10,18]
ถ้าเจ้าของยืนยันที่จะให้อาหารดิบ ให้ชี้แจงว่า สามารถทำได้อย่างปลอดภัย แต่ต้องมีการวางแผนอย่างรอบคอบ เสริมสารอาหาร และรักษาสุขอนามัยอย่างเคร่งครัด ควรแนะนำให้ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการสัตว์เพื่อให้แน่ใจว่าสัตว์เลี้ยงได้รับสารอาหารครบถ้วน [13,14,19] และเน้นย้ำความสำคัญของสุขอนามัยในการเก็บและเตรียมอาหาร (ดิบ) เพื่อป้องกันการปนเปื้อน ซึ่งสามารถเสริมด้วยการให้เอกสารความรู้เป็นลายลักษณ์อักษร [9,13,14,15,16,17]
4. หากเจ้าของยังคงยืนยัน
เมื่อเจ้าของยืนยันที่จะให้อาหารสูตรทางเลือก (Diet) แม้จะได้ทราบข้อควรระวังแล้ว ควรตอบสนองด้วยความเคารพและให้การสนับสนุน ตัวอย่างสิ่งที่สามารถพูดได้คือ:
- ยอมรับการตัดสินใจของพวกเขา : “ฉันเข้าใจว่าคุณมีความมั่นใจในอาหารนี้ และเคารพในความมุ่งมั่นของคุณต่อสุขภาพสัตว์เลี้ยงของคุณ”
- ให้คำแนะนำ: “ถ้าคุณเลือกที่จะให้อาหารนี้ต่อไป ฉันขอแนะนำให้เราติดตามสุขภาพของสัตว์เลี้ยงอย่างใกล้ชิดด้วยการตรวจสุขภาพเป็นประจำ การตรวจเลือดและการวินิจฉัยอื่น ๆ จะช่วยให้เราตรวจพบปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้เร็ว”
- แนะนำการเสริมอาหาร : “อาหารดิบหรืออาหารทำเองบางชนิดอาจจำเป็นต้องเสริมสารอาหารเพิ่มเติมเพื่อให้มั่นใจว่าสัตว์เลี้ยงได้รับสารอาหารที่จำเป็นครบถ้วน โดยเฉพาะกรณีที่ไม่ได้ทำร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการสัตว์”
- ให้แหล่งที่ใช้ในการเรียนรู้เพิ่มเติม: ให้ข้อมูลความรู้ เสนอเอกสาร บทความ หนังสือจากแหล่งที่เชื่อถือได้ หรือข้อมูลติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการสัตว์์เพื่อช่วยให้เจ้าของตัดสินใจอย่างมีข้อมูล
สิ่งสำคัญคือควรให้การสนับสนุนและเปิดโอกาสในการสื่อสารอย่างต่อเนื่อง เพราะเจ้าของบางคนอาจมีความรู้สึกผูกพันกับการเลือกอาหารของตน บทบาทของทีมสัตวแพทย์คือให้ความรู้โดยไม่ทำให้เจ้าของรู้สึกแปลกแยก การรักษาการสนทนาให้เน้นไปที่สุขภาพและความปลอดภัยของสัตว์เลี้ยง ให้ข้อมูลที่เจ้าของสามารถใช้ได้ และให้คำแนะนำตามความจำเป็น จะช่วยให้สัตว์เลี้ยงมีสุขภาพดีที่สุด เคล็ดลับเชิงปฏิบัติในการสร้างการมีส่วนร่วมกับเจ้าของสัตว์เลี้ยงดูได้ใน Box 1
Box 1. เคล็ดลับในการสร้างการมีส่วนร่วมกับเจ้าของสัตว์เลี้ยงเกี่ยวกับโภชนาการของสัตว์เลี้ยง
|
บทสรุป
โภชนาการเป็นส่วนสำคัญของการดูแลสุขภาพสัตว์ เพราะมีบทบาททั้งต่อสุขภาพในระยะสั้นและระยะยาวของสัตว์เลี้ยง การบูรณาการโภชนาการเข้ากับทุกการตรวจสุขภาพสัตว์เลี้ยงจึงมีความสำคัญ เพื่อเสริมการป้องกันโรค ผลลัพธ์ที่ดีขึ้น และสร้างความไว้วางใจกับเจ้าของสัตว์เลี้ยง
ผู้ช่วยสัตวแพทย์ ด้วยความเชี่ยวชาญและแนวทางที่เอาใจใส่ จึงเป็นผู้นำในเรื่องนี้ การจัดสรรเวลาเพื่อสนทนาและติดตามเรื่องโภชนาการอย่างรอบด้านจะช่วยสนับสนุนเจ้าของสัตว์เลี้ยง ยกระดับคุณภาพชีวิตสัตว์เลี้ยง และส่งเสริมสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีของพวกเขา
ลีสบิธ เอ. แฟร์ฮูฟ-ฮาเมอร์ส
PV, VTS (โภชนาการ), โรงพยาบาลสัตว์ AniCura, เมืองดอร์ดเรชท์, เนเธอร์แลนด์
ลีสบิธ แฟร์ฮูฟ-ฮาเมอร์ส ทำงานเป็น ผู้ช่วยสัตวแพทย์ที่ได้รับการรับรอง (paraveterinair) ในโรงพยาบาลสัตว์ขนาดใหญ่ในเนเธอร์แลนด์มานานกว่า 18 ปี ตลอดเส้นทางอาชีพ เธอมีประสบการณ์อย่างกว้างขวางทั้งในบทบาท ผู้ช่วยสัตวแพทย์ และ หัวหน้าผู้ช่วยสัตวแพทย์ โดยมีความหลงใหลด้านโภชนาการสัตว์เลี้ยง และได้รับประกาศนียบัตร VTS (Veterinary Technician Specialist) ด้านโภชนาการ ในปี 2024 นอกจากนี้ เธอยังดำรงตำแหน่ง ประธานของ AniCura Medical Interest Group – MIG และเป็นผู้ดูแล AniCura Pet Food Forum (PFF) เธอยังจัดอบรม หลักสูตร และกิจกรรมต่าง ๆ ให้กับบริษัท และเป็นวิทยากรรับเชิญบรรยายในหัวข้อโภชนาการสัตว์เลี้ยงและการสื่อสารอยู่บ่อยครั้ง
อ้างอิง
- Barton D. Pet owners beliefs and behaviors about pet nutrition. Trone Research and Consulting, 2023 https://www.petfoodindustry.com/news-newsletters/pet-food-news/article/15469814/study-focuses-on-pet-owner-beliefs-about-nutrition/ Accessed 19th Dec 2024.
- Oliveira MCC, Brunetto MA, da Silva FL, et al. Evaluation of the owners perception in the use of homemade diets for the nutritional management of dogs. J. Nutr. Sci. 2014;25;3:e23. DOI: 10.1017/jns.2014.24
- Empert-Gallegos A, Hill S, Yam PS. Insights into dog owner perspectives on risks, benefits, and nutritional value of raw diets compared to commercial cooked diets. Peer J. 2020 Dec 8:8:e10383. DOI: 10.7717/peerj.10383. eCollection 2020.
- Association for Pet Obesity Prevention (APOP). Veterinary Clinic: Pet Obesity Prevalence Survey Pet Owner: Weight Management, Nutrition, and Pet Food Survey 2018. https://www.petobesityprevention.org/ or Accessed 19th Dec 2024
- Schlesinger DP, Joffe DJ. Raw food diets in companion animals: a critical review. Can. Vet. J. 2011;52(1):50-54.
- Freeman LM, Chandler ML, Hamper BA, et al. Current knowledge about the risks and benefits of raw meat-based diets for dogs and cats. J. Am. Vet. Med. Assoc. 2013;243(11):1549-1558.
- Davies RH, Lawes JR, Wales AD. Raw diets for dogs and cats: a review, with particular reference to microbiological hazards. J. Small Anim. Pract. 2019;60(6);329-339.
- van Bree FPJ, Bokken GCAM, Mineur R, et al. Zoonotic bacteria and parasites found in raw meat-based diets for cats and dogs. Vet. Rec. 2018;182(2):50.
- Nemser, S, Dora T, Grabenstein M, et al. Investigation of Listeria, Salmonella, and toxigenic Escherichia coli in various pet foods. Food Path. Dis. 2014;11(9);706-709.
- Stockman J, Fascetti AJ, Kass PH. Evaluation of recipes of home-prepared maintenance diets for dogs. J. Am. Vet. Med. Assoc. 2013;242(11):1500-1505.
- Gaylord L, Raditic D. The benefits and risks of chew treats. Todays Vet. Pract. 2024. https://todaysveterinarypractice.com/nutrition/the-benefits-and-risks-of-chew-treats/ Accessed 19th Dec 2024
- Alvarez EE, Schultz KK, Floervhinger AM, et al. Small animal general practitioners discuss nutrition infrequently despite assertion of indication, citing barriers. J. Am. Vet. Med. Assoc. 2022;260(13):1704-1710.
- Olivry T, Mueller RS. Critically appraised topic on adverse food reactions of companion animals (5): discrepancies between ingredients and labeling in commercial pet foods. BMC Vet. Res. 2018;14:24
- FEDIAF Code of Good Labelling Practice for Pet Food. 2019. https://europeanpetfood.org/wp-content/uploads/2022/02/FEDIAF_labeling_code_2019_onlineOctober2019.pdf Accessed 19th Dec 2024
- AAHA Nutrition and Weight Management Guidelines 2021. www.aaha.org/resources/2021-aaha-nutrition-and-weight-management-guidelines/ Accessed 19th Dec 2024
- WSAVA Global Nutritional Assessment Guidelines 2020; https://issuu.com/wsava/docs/wsava-global-nutrition-guidelines/ Accessed 19th Dec 2024
- AAHA Gathering a Comprehensive Nutrition History. 2021 https://www.aaha.org/resources/2021-aaha-nutrition-and-weight-management-guidelines/gathering-a-comprehensive-nutrition-history/ Accessed 19th Dec 2024
- Lakeman N. The role of nutrition in preventative medicine. Vet Nurse 2023;14(7);285-322.
- Kealy RD, Lawler DF, Ballam JM. Effects of diet restriction on life span and age-related changes in dogs. J. Am. Vet. Med. Assoc. 2002;220:(9)1315-1320.
- Salt C, Morris P, German A, et al. Growth standard charts for monitoring bodyweight in dogs of different sizes. PLOS ONE 19(11): e0314711. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0314711 Accessed 19th Dec 2024
- WSAVA Nutritional Toolkit. 2011 https://wsava.org/wp-content/uploads/2021/04/WSAVA-Global-Nutrition-Toolkit-English.pdf/ Accessed 19th Dec 2024
แบ่งปันบนโซเชียลมีเดีย